تبليغاتX
گروه هکران باران
تصـــــــوير تصادفي
منوي كاربري

Make Your HomePage    Send Email To Admin    Add to Favorites

پيغام مدير : با سلام امیدوارم از مطالب سایت راضی شده باشید

با تشکر   

بخشهای سایت
چت با مدير
جستجوگر

Google
  
            
     در كل اينترنت
     در اين سايت

آرشيو مطالب
طراح قالب

.:: تابلوي اعلانات ::.

      دوباره می سازمت

دوباره زندگی را خواهم ساخت و آن را نوازش خواهم کرد و باز بذر

آزادی را خواهم کاشت

و تو را با خود به ناکجا خواهم برد

به امید موفقیت

روش فکر کن

من رو از نظرات خودتون محروم نکنید

خوشحال میشم نظرات شما عزیزان رو بدونم

              

                          (با تشکر از دوست عزیز::::::دانیال فقه عیسی  )  

                

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 10:43 بعد از ظهر | |

      عاشقان داریوش

تلنگر میزند بر شیشه ها پنجه های سرد باران

با سلام خدمت دوستان عزیز

و تو را با کوله باری از عشق در میان کج و کوج کوچه های تنگ و

تاریک غرورت رها خواهم کرد

و مشعل فروزان محبت را در دستانت می گزارم

و راه را به تو نشان میدهم

و تنهایت می گذارم تا خود راه را بیابی

و بدانی که کیستی

اما شناخت کافی نیست

باید کس دیگری را در یابی

و آن همان خدا است

غفلت را به هوشیاری مسپار و خود را در هوس غوته ور نکن

خودت باش

و همیشه بهترین باش

(با تشکر از دوست عزیز:مجتبی)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 9:40 بعد از ظهر | |

      خدا کنه زندگی باز پر شادی باشه

خدا کنه دوباره بارون امشب نباره

                                        ماه روشن و سردو زیر چترش نزاره

خدا کنه که بابا دست رو سرم بزاره

                                         برای آخرین بار گل بوسه  بکاره

خدا کنه که آفتاب امروز رو من بتابه

                                         تا که دل شکستم واسه ابد نخوابه

خدا کنه آسمون پر ستاره باشه

                                       تو این شب برهنه یه لکه ابر نباشه

خدا کنه در شب به روم بسته نباشه

                                        این دل بی قرارم دیگه خسته نباشه

خدا کنه شقایق دوباره جون بگیره

                                       تا که دلم شاد بشه دوباره خون بگیره

خدا کنه زندگی باز پر شادی باشه

                                      هر مشعل فروزان خودش یه هادی باشه

خدا کنه که خونه پر پنجره باشه

                                       هر آیینه ی شکسته پر خاطره باشه

خدا کنه که دریا تا ابد آبی باشه

                                      تو این شب بی طلوع کسی اسیر نباشه

 

خدا کنه تو زندون دیگه دلی نباشه

                                       تو گلدون کینه ها دیگه گلی نباشه

خدا کنه یه روزی من و تو باز ما شیم

                                       بنده ی ساده و بی ریای خدا شیم

با تشکر از (آرش)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 5:22 بعد از ظهر | |

      دوست داشتم با من باشی

سلام دوباره بر دوستان

می خوام بگم هيچ وقت نگو عاشقم چون عشق مرد ميدون می خواد

ولی نمی گم مردش نيستم

بلکه جيگرشو ندارم

ولی می خوام تو داشته باشی

پس دلو بزن به دريا و بگو::::::::::::::::::::

 

 

دوستت دارم عزيزم

 

                                            تقدیم به دوستدارن

                                      

                           


 

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 1:27 بعد از ظهر | |

      دفتر زندگی

زندگی مثل يه دفتر می مونه اگه زود ورق بخوره زود هم تموم ميشه ولی اگه آروم ورق بخوره آروم و دير تموم ميشه

پس هيچ وقت زود قضاوت نکن چون می دونم ضرر می کنی

هميشه يه چيز حلقه گوشم بوده

اونم اينه که

هيچ وقت برای مردن زندگی نکن بلکه برای زندگی بمير (استاد ابراهیم احمد)وباعشق بمير

اگه عاشق نشدی سعی کن نميری چون اون وقت داغش به دلت می مونه

کوچيک شما(حامد)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 1:20 بعد از ظهر | |

      همیشه خودت باش

سلام

و تو هميشه می خوای برنده باشی

ولی ميدونم هميشه بارون نمی باره

و همه ابرا نمی تونن نويدی از بارون باشن

هميشه سعی کن خودت باشی

بدون ريا و بدون کلک...................

مادرم هميشه يه چيزی به من می گفت

اون می گفت:

همه مردم می تونن بخوان که جای ديگران باشن و از اين کار خوششون مياد

ولی مرد واقعی کسيه که بتونه جای خودشو نگه داره

يعنی در هر شرايتی بهترين باشه...................

اگه دريا نيستی يه رود باش

اگه کوه نيستی يه تپه باش

اگه ناخدا نيستی ملوان باش

اگه بزرگ راه نيستی يه راه خاکی باش

اگه نمی تونی گل باشی خار نباش

خولاصه هرچی هستی  بهترينش باش

اينجوری هميشه برنده ي

با تشکر فراوان از دوست عزیز(جعفر پینه دوز)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 1:18 بعد از ظهر | |

      شناخت.........زندگی........بودن.......عشق

بارون وقتی ميباره خوشم مياد

چون زير بارون کسی نيست که گريه هاتو ببينه و بهت شک کنه

هميشه خواستم که خودم باشم

تا بتونم خودمو درک کنم

ولی هنوز نفهميدم که کی هستم

و تو را با خود غريبه می بينم و باز تو را فرياد ميزنم

و باز اميد را با تو تقصيم می کنم

و تو را در کنار خاطراتم نقاشی ميکنم

و بزر محبت را در زمين خشک وجودت ميکارم

و راهی شهری ميشوم که پنجره های آن رو به آفتاب باز می شود

و با يقين واعتماد و خود باوری

و نور را در چشمانت حک می کنم

تا شايد چراغ کوره راه شبهای خلوت من باشد

و باز نهال کوچک صفا و صميميت خانه را آبياری ميکنم

تا سمری گيرد

و دلی را از اعماق به زمين آورد

و باز با چکاوکها به پرواز بر می خيزم تا زير پای کسی نباشم

و باز زمين را درو می کنم تا بوی گندم از خاک جدا باشد

و تو را باز پيدا خواهم کرد

يا در غربت

و يا در ديار دوست

پس منتظر باش

 

 

 

با تشکر از مجتبی

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 1:0 بعد از ظهر | |

      معنی زندگی

زندگی یعنی بودن و بودن یعنی فدا کردن جون برای دیگران

ولی من هیچ وقت عاشق نبودم و نمیگم که عاشقم

ولی می تونم بگم که یه نفرو دوست دارم

آخه عشق یه مرد میدون می خواد که فکر نکنم من باشم

ولی می خوام تو مردش باشی

ببینم چیکار میکنی

هیچ وقت نخواستم عاشقم باشی و بگی دوستم داری چون میدونم دروغ می گی

چون نه تو مثل شمع برام می سوزی و نه من مثل پروانه دورت میگردم

پس نمی خوام منو بشناسی

بلکه می خوام خودتو بسازی

اینجوری می تونی منم بشناسی

ولی میدونم نمیتونی

چون وجودت خرابه

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:24 بعد از ظهر | |

      فرق ساده ی من و تو

فرق ساده ی من و تو :تو کتاب زندگيست

                                            فرق ساده ی من و تو :تو يکی دوتا ها که نيست

تو پر از عشق و سروری تا بی نهای کلام

                                                  من دل شکسته اما که حقيرم چو غلام

تو هميشه توی نوری مثل يک خورشيد دوار

                                                   من تنها با يه عالمه درد روی برگا ميشم سوار

تو همونی که تو قصه شاه پريای زمونی

                                              من توی خودم ميمونم که ميری ياکه می مونی

تو چون باران چون يه دريا مثل يک رود روانی

                                          تو چون جنگل چون يه قصه هميشه روی زبانی

من که خشکم چون کويرم پيرهنم بوته و خاره

                                      يا که يک درخت خشکم ريشه و تنم بيماره

 

باز می خوام رو بال ابرا پر پروازو بگيرم

                                    اگه سردم باز دوباره واسه ی خوبيت بميرم

دوستان اين اولين شعريه که من تو اين قسمت گفتم ولی می خوام برای شما تا ابد شعر بخونم        خولاصه اميدوارم خوشتون بياد

کوچيک شما(حامد)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:23 بعد از ظهر | |

      همصدا

و باز در کوه می خوانم و باز صدای خود را می شنوم

و باز افسوس که همصدايی جز کوه نمی يابم

  ولی خود زنده ام و همين يه اميده

 

پس تا شقايق هست زندگی بايد کرد

و تو را با کوله باری از عشق و محبت در ميان کوچه های تنگ و تاريک غرور رها خواهم

 

کرد و تو را به امان خودا رها خواهم کرد و می خواهم خودت راه را بيابی تا زندگی را دريابی

  1.  با خودت بساز

ولی شايد برای تو اسان نباشد

اما آدم بايد سعی کنه

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:22 بعد از ظهر | |

      کاش عشق واقعی بود

                                   آروم و با اميد ازش پرسيدم :

                    منو چقدر دوست داری؟و اون با اطمينان گفت:

ا                                        ندازه جوهر خودکارم

                                          و من تعجب کردم

                                                و گفتم :

                     فقط اندازه يه جوهر خودکارت منو دوست داری؟

                                                گفت:آره

                                           و من باز گفتم:

                            آخه جوهر خودکار که تموم ميشه

                                      و اون گفت::::::::::::

                   نه                    مال من نه........................

                                       و باز ادامه داد و گفت:

                                 جوهر خودکار من تموم شده

                                    و من آروم نگاش کردم

                       و تازه فهميدم که اون اصلا منو دوست نداره

                                                   و گفتم:                    

                                

                        

 کاش عشق واقعی بود

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:21 بعد از ظهر | |

      زمستون آدما

سلام

هميشه از زمستون خوشم مياد

چون همه جا سفيد ميشه و يه رنگ و ساده

از نوک کوه تا سنگ فرش خيابونا

همه و همه سفيد ميشن و يه رنگ

ولی آدما چی؟

هيچی!!!!!!!!!!!!!

آدما وجودشون پر رياست

اونا نه بهارن و نه زمستون

اونا هميشه بی رنگن

ولی کاش آدما واسه يه بار فقط واسه يه بار که شده می تونستن خودشون باشن

ولی افسوس

آدما خيلی با هم دو رو هستن

کاش ادما هم می تونستن با هم يه رنگ باشن

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:18 بعد از ظهر | |

      مطالب پيشين