تبليغاتX
گروه هکران باران
تصـــــــوير تصادفي
منوي كاربري

Make Your HomePage    Send Email To Admin    Add to Favorites

پيغام مدير : با سلام امیدوارم از مطالب سایت راضی شده باشید

با تشکر   

بخشهای سایت
چت با مدير
جستجوگر

Google
  
            
     در كل اينترنت
     در اين سايت

آرشيو مطالب
طراح قالب

.:: تابلوي اعلانات ::.

      سخنی از نویسنده

                 اینم دو تا دیوونه

                

 با عرض سلام خدمت تمام دوستان

من مدت ۱۰ روز میشه که نتونستم تو وبلاگ چیزی بنویسم

و امیدوارم منو ببخشید

ولی یه چیز منو خیلی متعجب کرد

اونم حرفای بهار خانوم بود

که گفته من آدم خود خواهی هستم

و از وبلاگم بدش میاد چون بوی مرگ میده

شاید هم حق با این دوست باشه

ولی می خوام شما خودتون جواب منو بدید

      

آیا من آدم خود خواهی هستم؟

و وبلاگم بوی مرگ میده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

     

 

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:2 بعد از ظهر | |

      واز ماست که بر ماست

این شعر به درخواست دوست عزیز

(فرزانه)

در باره ی برداشت من از روزگار و مردم و کارایی که انجام میدن

امیدوارم خوششون بیاد

                

                 جهانی پر از وحشت

    

من همونم که تو دنیا رنج و غصه م بی شماره

                                      من همون ابر گریزان که همیشه در گذاره

 

باز دارم گریه می کنم برای گل شقایق

                                        باز دارم اشک می ریزم برای مرگ دقایق

 

آدما با همیم اما زندگی مارو میسازه

                                         چه زیاده واسه آدم همه هستیشو ببازه

 

نه امیدی نه وفایی واسه آدما نمونده

                                        خیلی وقته واسه ی ما بلبلی آواز نخونده

 

از زمین پاک و زیبا دیگه چیزی جا نمونده

                                     طوفان غبارو وحشت سبزی دشتارو برده

 

چی مونده واسه آدما جز مشتی زمین خالی

                                   با یه ذره آب کوزه که ریخته تو این حوالی

 

حال و روز آدمارو٬روز به روز بدتر می بینم

                              از ترس جدال و آتش یه گوشه ساکت می شینم

 

توی هر گوشه ی این شهر آدم پیر و رنجیده

                                با یه بچه توی آغوش که از آیندش ترسیده

 

توی این شب بی طلوع سهم ما آدما یکیست

                               تخسیر آدماست اینها٬تخسیر روزگار که نیست

 

اگه حرفمو شنیدی این همه کار آدماست

                             به قول قدیم که میگم:از خود ماست که بر ماست

                 

دیگر از زمین پاک . زیبا برای ما چیزی جز

 خرابه ای از وحشت و تردید باقی نمانده است

 

ولی باز با ایمان به خدا می تون آن را از نو بنا کرد

               با سپاس(حامد تاسا)

سخنی از نویسنده:

دوستان با کلیک کردن روی هر کدام از جملات زیر وارد وبلاگهای دیگر من میشوند

   ترانه های باران

   تنهاترین

   خدا را باید شناخت

   فلسفه و خود باوری

   مکتب عشق

 


این هم وبلاگ دوست عزیز (آرش)که تازه به جمع ما پیوسته

گلچین بهترین شعرها با(آرش)        سر بزنید

                                                        

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 2:33 بعد از ظهر | |

      ستاره

این شعر به درخواست دوست عزیز (آرش)در باره ی ستاره

که دوست داره به صورت افتخاری تو وبلاگش قرار بده

مرسی از توجه این عزیز به ما

              

                                   ستاره

یه آسمون ستاره که تا افق کشیده

                                      این شب خون عاشقو تو این حوالی دیده

ستاره ی آسمون رنگ خدایی داره

                                        رو سر هر عاشقی مثل یه گل میباره

دلم داره میگیره برای اون نگاهت

                                       دارم دعا می کنم برای هر گناهت

مادر میگه ستاره برام شادی میاره

                                      توی دست ترانه گل آشتی میکاره

یادش بخیر قدیما منم ستاره داشتم

                                    هر شب برای خوابم کنار جام میزاشتم

ولی الان زمونه با ما سر جنگ داره

                                    تو قصه ی زندگی یه ستاره کم داره

منم ستاره ی شب که تا سپیده زندم

                                   من ترانه ی عشقو تو شب تاریک خوندم

                                            

تک ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

 

  و ستاره را برای چشمانت هدیه خواهم آورد

     تا بدانی که هنوز برای دیدارت لحظه شماری میکنم

                               و بهتر از هر هدیه ای را برایت خواهم آورد 

                              و آن هدیه ستاره ی قلب من است  

       سيب.jpg

                                                       با سپاس(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 1:51 بعد از ظهر | |

      بهاران

این شعر به درخواست دوست و خواهر خوبم(سارا)

که تقدیم کرده به خودم

در باره ی بهار

     

                     بهاران

        بهاران بوی شادی ٬بوی خوبی٬ بوی باران

           بهاران فصل خوبی٬ فصل یاری٬فصل یاران

                    بهاران فصل زنده٬ فصل قصه

                    بهاران فصل خنده٬ ترک غصه

              بهاران چک چک قطره های پاک باران

                     بهاران فصل سبز  سبزه زاران

                       بهاران پویش قلبهای عاشق

                       بهاران پر ز گل٬ گل شقایق

                       بهاران جلوه ای از زندگانی

                        بهاران فصل خوب مهربانی

                       بهاران یاد جنگل ای بهاران

                     بهاران خفته ای پشت زمستان

                       بهاران رویش گلهای مریم

                     بهاران هدیه ای به رنگ شبنم

                     بهاران فکر عاشق در زمستان

                     بهاران پیاله ای در دست مستان

                        بهاران دسته ای گل عقاقی

                     بهاران کوزه ای در دست ساقی

                       بهاران آمدی بر کوه ساران

                         بهاران شادی دل عطاران

                     بهاران گوشه ای از لطف عالم

                        بهاران از برایت من چه نالم

            

                                                            با تشکر از تمامی دوستان

                                                                                         (حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 1:9 بعد از ظهر | |

      هدیه ی روز تولد

این ترانه به درخواست دوست عزیز (دانیال)

که تقدیم کرده به (مهدیه)برای روز تولدش (۱۶آذر)

      

منم آن رود جاری میان بودن تو

              منم آن بیت زندگی میان خواندن تو

 

اسم تو روی لبانم بی اراده

               اسم تو مهدیه جونم برام از سرم زیاده

 

عشق تو مثال یک گل توی این جنگ زمونه

        هر کی که زود عاشق بشه تا ابد زنده می مونه

 

تورو باز به یاد میارم با تموم خیالاتم

           منم آن ماه گرفتار واسه تو گرفتم ماتم

 

عاشقم باش تا دوباره تن به این دنیا نبازم

          با همه بود و نبودت با عاشقی هات من بسازم

 

عشق من باورم کن تو روز تولد عاشقانه

            برات باز من میخونم ترانه های صادقانه

               

و این متن  و ترانه به درخواست دوست عزیز(هستی)

که تقدیم کرده به

(همایون)برای روز تولدش(۱۰ بهمن)

 

تو را دوست دارم

 

مرا ببوس تا برایت بمیرم

                مرا ببوس تا خورشید را بگیرم

مرا ببوس تا دریا شوم

                 مرا ببوس تا غرق رویا شوم

عاشقم باش تا عاشق شوم

                 عاشقم باش تاشقایق شوم

عاشقم باش تا رازی شوم

               بی اختیار غرق این بازی شوم

به یادم باش تا باران شوم

                به یادم باش تا کوی یاران شوم

به یادم باش تا جان نبازم

                به یادم باش تا عشق را بسازم

تو را دوست دارم

بدون هیچ درخواستی

مرا دریاب

تا بدانی که وجودم برای توست

مرا بخوان

تا بدانی که تمام من به اسم توست

خرسندم که با تو هستم

و تو را در کنار دارم

وقتی دنیا با ما سر جنگ داشت

تنها یاد تو برایم راه توشه بود

و اسم تو را بر

 تک درخت باغ سرد تنهایی هایم حک کردم

 تا نمادی از عشق ما باشد

  

وقتی پرنده ی مهاجر از روی بام خانه رد می شود

به یاد هجرت اجباریت اشک می ریزم

با من باش

تا دنیا را به نامت کنم

و ستاره ها را برای چشمانت به آیینه مبدل کنم

و برایت بمیرم

و قایقی خواهم ساخت با بادبانی از بلور

و به آب خواهم انداخت

تا سینه را بر امواج دریا بکوبد

و مرا به تو برساند

تا من نیز خود را در آغوش تو بیندازم

و دستانم را بر گردنت آویزم

و آرام بر شانه هایت اشک ریزم

و بلور بادبان عشق را بر شانه هایت بگذارم

تا بهترین هدیه را در روز تولد به تو

تقدیم کرده باشم

   

امیدوارم این هدیه را از من قبول کنی

(هستی)(همایون)

    

 

 دوستان تمام شعرهایی که شما درخواست می کنید

از سروده های خود من هستم

از شما خواهش میکنم از من درخواست شعر

از افراد دیگه رو نکنید

                             با سپاس(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:17 بعد از ظهر | |

      رویای تاریک

                      

سلام دوستان

من همیشه برای شما و به خواست شما شعر سرودم

ولی امشب می خوام برای دل خودم شعر بنویسم

من همیشه برای شما از عشق نوشتم

اونم عشقی که همیشه گفتم(کاش واقعی بود)

    

خسته شدم از این همه روزا ی تکراری

از این همه دروغ که مردم به هم میگن

هر روز برای ما یه درد اضافه میشه

دیگه چوپان قصه های من یه جور دیگه دم به نی میزنه

دلم گرفته   !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                          

 

از این همه در به دری   بی نشونی خسته شدم

                                             از همه نا مردمی کفتر پر بسته شدم

 

خسته شدم از این همه شبگردی های بی پایان

                                       خسته شدم از زندگی  از گریه های آسمان

 

خسته شدم از این همه عاشقی های دروغی

                                   خسته شدم از این همه سادگی های دروغی

 

خسته شدم از آیینه که عکسمو نشون میده

                                        این سوٍُال قدیمی مو  دوباره پاسخ نمیده

 

من که منم برای تو چرا منو کم می کنی؟

                                     من که رو بال نیازم چرا منو گم می کنی

 

من که خستم از روزگار دوباره چشمو می بندم

                                    با این همه خستگیام چه عاشقانه می خندم

 

این من تنهارو ببین کنار ساحل نشستم

                                   از این همه خستگیام مثل یه ساقه شکستم

        

         دیگه فراموش می کنم که فراموشم کردید

                                    آه

                         زندگی چه بی وفاست

                  کاش از کودکی دنیا را باور نمی کردم

 

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 9:29 بعد از ظهر | |

      ای برادر

تبریک میگم به شما دوست عزیز

(آرمان)

که تونستید از دام اعتیاد خودتو نجات بدی

به همین دلیل درخواست شمارو  رو چشمم میزارم

و این شعرو تقدیم میکنم از طرف شما

 به تمام دوستانی که همراه ما هستن

 

ای برادر تو بیا یاری بکن دست منو

                                   ای برادر به پا خیزان پیکر مست منو

ای برادر روزگار من را شکست

                                  پیچکان احتیاج من را ببست

کیستند این مردمان٬ ای برادر کیستند؟

                                  آن رفیق روز شادی در کنارم نیستند

در کنارم دسته ای از خفتگان افتاده اند

                                  زیر پای مردمان چون مردگان افتاده اند

ای برادر این من افتاده را یاری بکن

                                   تن که پوسیده ٬ بیا کاری بکن

ای برادر روزگار من را شکست

                                   پیچکان احتیاج من را ببست

من که در شبهای غفلت خفته ام

                                   ای برادر من چه چیزها گفته ام

گفته بودم روز آخر مال من

                                  اعتیاد و خماری شد حال من

آن سپه سالار عشق از من گذشت

                                  آب غفلت عاقبت از سر گذشت

این همانا قامت بیدار بود

                                  از گزند روزگار بیزار بود

حال این دستان لرزو پیکری افتاده ماند

                             این همان دستیست که افتاده ای از خانه راند

دست عبرت بر سر ما گیر شد

                                  این تن بیدار ما چون پیر شد

من که افتادم برادر دست گیر

                                 عبرت آموز و به پیشت سخت گیر

                                         

در این انتها تو را در پیش خود نمی بینم

تو کیستی؟

تو فرشته ای؟

یا یک پری؟

یا سایه ای از مرگ؟

نه..........................

تو همانی که نباید باشی

           (اعتیاد)  همان جغد ویرانی

 

                                           با سپاس(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 8:40 بعد از ظهر | |

      آرزوی جشن تولد

                             سلام به دوستان عزیز و عاشق

من از همین جا تشکر می کنم از دوستانی که روز تولدمو به من تبریک گفتن

روز تولد من ۶/۹/۱۳۶۵ بود

 

و من این متن و شعرو از طرف خودم به تمام دوستانی که منو با نظرات خودشون تشویق

می کنن تقدیم میکنم

دوستانی چون

(سارا.کیوان.شهاب.صبا.نازلی.تارا.فرهاد.قاسم.مسعود.دانیال.فرزاد.لیلا.سایه.)

              ( جواد.فرشید.هاله.سحر.و بقیه ی دوستان)

                   

رفیقان در کنار عهدی بستند                  ولی در گوشه ای تنها نشستند

برای هرکدام شعری سرودم                    ولی در خاطر آنان نبودم

برای هر کسی آهی کشیدم                     ولی در چشم خود یاری ندیدم

چرا تنها نشستن در کناری؟                   چرا خنجر خوردن از همه یاری؟

گر ماندم بی پناه همواره گفتم                  به پیش تو هنوز حرفی نگفتم

بیا اغاز کنیم عشق و سرورو                 بیا با من بپیما راه دورو

بیایید در کناربا هم بشینیم                     برای همدگر شعری بخونیم

به پیش همدگر چون خاک بودن                برای عاشقان حرفها سرودن

به چشم آسمان کویر بودن                     ولی در عشق خود اسیر بودن

بیایید تا دوباره عشق نبازه                    برای عشق ما قفلی بسازه

بیایید جشن بوسه٬ جشن یاری                برای هرکدام چون یادگاری

   

  یک روز باز به پیشت خواهم آمد

  و دستانم را بر شانه هایت خواهم گذاشت

  و برای سرود عشق را خواهم خواند

  و فردا هارا نوید خواهم داد

  و اسمت را بر لبان ابر گریزان خانه حک خواهم کرد

  شاید باور نکنی

  اما

  با تمام وجود دوستت دارم

  و عشق را به ریاضت نگاهت خواهم خواند

  و نقش خنده را برای لبانت از خداوند خواستار می شوم

  و روز تولدم آرزو میکنم

  خدا یا

  کاری کن که پنجره ی کوچک خانه ی ما تا ابد

  رو به شهری باز باشد که

  بام خانه های آن کاه گلی باشد

  با مردمانی لبریز از عشق و صداقت

  خدایا

  کاری کن که توانست بر روی سنگ قبر یاران

  در میان گورستان شک و تردید

  کلامی از عشق نوشت

  ( آمین ) 

                                                                                                         با سپاس(حامد تاسا)

 

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 7:45 بعد از ظهر | |

      خون و شقایق

        

           این متن و شعر به درخواست دوستان عزیز

             ( سارا که تقدیم کرده به دوستش فاطمه)

                             و  (دانیال)

              که تقدیم کرده به دوست دخترش

                                 (مهدیه)

           

                       و باز در شقایق و خون می نگرم

                          و  ٬ واژه ای نو را می یابم

                            و آن را نوازش می کنم

                      و تا سپیده دم به تماشا می نشانم

                      و با تمام وجود به آن دل می بندم

                         تا دلی را به خود وابسته کنم

                                   و آن را

                عشق می نامم

                      عشقی ناب به زلالی آب چشمه

                               و به پاکی باران

                           و به لطافت اوج باورم

                           با من بمان تا زنده بمان

       

 

   روز جدایی ما روز شکستن من 

                                                  روز سر قصه هام٬ روز دل بستن من

 

روزای با تو بودن برام مثل خاطرست       

                                             مثل یه گلدون کوچیک همیشه روی پنجرست

 

یادته (مهدیه)خانوم تو روزای عاشقونه

                                             وقتی که همه بدی ها واسه ی ما مهربونه 

 

بی خیال دنیا می شیم٬ باز چشو به راه میدوزیم

                                                 برای عشق بهاری لباس آبی می پوشیم

 

عاشقم باش تا همیشه ٬نزار باز از پا بیفتم

                                             یه عالمه عاشقم من٬ ولی باز چیزی نگفتم  

 

نگفتم برات میمیرم اگه ساده و حقیرم

                                            نگفتم تو قفس عشق واسه ی چشات اسیرم

   

 

                               نگاهت را از من دریغ مکن

                            چون عشق من برتر از عاشقیست

                               بگزار نفسم برای تو باشد

                       چه خوشحالم که هوایی که تنفس می کنم

                                بوی خاک پای تو را دار

                           چه خوشحالم که تو با من هستی

                    چه خوشحالم که رد پای من در میان برفها

                         دیگر نشانی از عابری تنها نیست

                    باز میشود دستانت را در دستانم قرار دهی

                 و با هم در کنار ساحل سرود عشق را زمزمه کنیم

   

                                                                                     با سپاس(حامد تاسا)

                                                            

                                                  

 

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 9:2 بعد از ظهر | |

      مادر

                    این ترانه و متن به درخواست دوست عزیز

                            (سارا)که تقدیم کرده به

                                  مادرش

  

                                 نامه ای به مادر

 

مادر         مثل باران        مثل یک گل           مثل یک باد

مادر         مثل عشق      مثل یک شوق        مثل یک یاد

مادر        آخرین خواست منی تو  توی این شب خدایی

مادر        اولین عشق برای من  بین ما نیاد جدایی

مادر        حرف  اولین و آخرین توی قصه

مادر         پتک نابودی واسه داستان غصه

مادر        وجود من برای تو   همه دنیا برای تو

مادر        نگه دارد مرا در خواب طنین این صدای تو

                  مادر    مادر  مادر

                 

امید به آن دارم که تو می خواهی

و نوید به آن میدهم که تو میدانی

دل به او میسپارم که تو سپردی

ولی تو را سوگند میدهم

به هر آنچه که دوست داری

 و هر آنکه و هر آنچه باورش داری

فردا نیز در کنار من باش

و فرداها را

و مرا با خود آشنا کن

و به او که همه او را می شناسند

و فقط او مرا می شناسد        (خدا)

قسم میدهم که تو را دوست دارم

و تا سوسوی آخر این شمع فروزان زندگیت

در کنارت عاشقانه سپری خواهم کرد

پس مرا همان گونه که دوست داری

دوست بدار

و باز خواهم گفت

 

 و گل سرخ محبت را به تو هدیه خواهم کرد

 وباز خواهم گفت مادر سلام

                   

 واین کشتی دل را در  دریای وجود بی کرانت بر آب سوار خواهم کرد

تا سینه را بر امواج لطف تو بکوبد

و راه را بگشاید

           

 باشد از من دلگیر نشوی                           (سارا)

 

          سارا جون امیدوارم همیشه سایه ی مادر و پدر بالای سرت باشه

       

                 با سپاس(حامد تاسا)

 سخنی از نویسنده:

مادر عزیزم روزی که تو به دنیا آمدی باران سختی رو به باریدن گرفت

و این باران   چکه ی ابر گریزان نبود

بلکه گریه ی فرشتگان برای کم شدن یکی از آنان بود

ولی حال که تو از پیش من رفتی و باز به کنار فرشتگان پناه بردی

هر روز ابر چشمانم رو به چکه کردن می کند

آخر همه مادر دارند ولی من نه

خیلی تنهام    

مادر  دلم خیلی برات تنگ شده

ولی هنوز به یاد تو زنده ام

و چشم انتظار

 

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 8:58 بعد از ظهر | |

      فاصله ها و فرقهای من و تو

              این شعر به درخواست دوست عزیز

                  (دانیال) برای دوست دخترش

                                  (مهدیه)

 

           فاصله ها و فرقها

فاصل حرف من و تو ٬ تو کتاب زندگیست

                                                  فرق ساده ی من و تو ٬ تو یکی دوتاها که نیست

تو پر از عشق و سروری تا بی نهایت کلام

                                                      من دل شکسته اما که حقیرم چو غلام

تو همیشه توی نوری مثل یک خورشید دوار

                                                    من تاریک تو یه گوشه روی برگا میشم سوار

تو همونی که تو قصه شاه پریای زمونی

                                                     من توی خودم میمیرم که میری یا که می مونی

رنگ چشمات رنگ دریاست ٬ رنگ خوبی

                                                 من که چشمام رنگ درده٬ رنگ یک دیوار چوبی

تو که رو اوج ابرایی با ستاره ها هم صدا

                                                     من که باز روی زمینم ٬ همیشه در پی خدا

 

تو چون باران                            چون یه دریا                مثل یک رود روانی

تو چون جنگل                           چون یه قصه                همیشه روی زبانی

من که خشکم                           چون کویرم                   پیرهنم بوته و خاره

من یه بوته                              چون درختم                    ریشه و تنم بیماره

باز دوباره این من تنها آفتابو دستم می گیرم

                                             اگه سردم باز دوباره واسه ی خوبیت میمیرم

                                                    

                                                                      با سپاس (حامد تاسا)

دوستان  به دلیل درخواستهای زیاد شما

 قادر به جواب دادن به تمام

 درخواستهای شما عزیزان نیستم

به همین دلیل برای ساخت شعرهای

درخواستی شما کمی وقت لازم دارم

 لیکن بعد از یک هفته شعر شما ساخته

خواهد شد

 

                                                       

                                                                  

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:34 بعد از ظهر | |

      می خوام برات بمیرم

                      این شعر به درخواست

                          (سامان) از مهاباد

                             برای عشقش SH

                         

        

             وقتی می خوام اسم تورو روی دیوارا حک کنم

                    باز برای بودنم به خاطراتم شک کنم

            وقتی می خوام توی باغچه گل شقایق بکارم

                 رو این زمین بی علف مثل ستاره ببارم

               دلم می خواد گریه کنم تا دلم آروم بگیره

           تو این غروب بی طلوع واسه غصه هام بمیره

             می خوام تو رو داد بزنم تا زندگیم آبی بشه

        تا که همه دغدغه هام واسه م مثل خوابی بشه

             واسه آسمون خونم می خوام ابرارو بزارم

                توی شبای مهتابی کلی ستاره بکارم

           می خوام تمام دردامو با شقایق تقسیم کنم

              این آرزوی ساده رو برای تو ترسیم کنم

          می خوام گلای باغچه رو همه به نامت بکنم

               همه چوبای جنگلو خاکستر نامت کنم

        می خوام که یک ماهی بشم تو دریای وجود تو

            می خوام نخ قالی بشم تو رگ تار و پود تو

         می خوام که چشمه ی دلو فواره ی آبش کنم

             کلام عاشقونه رو رویای تو خوابش کنم

       می خوام که باز گلای عشق سر از تو خاک درارن

             برای عشق من و تو مثل ستاره ببارن

          می خوام با صدای کفترا زنگ صدامو بگیرم

          برای با تو بودن ها ٬ واسه سادگیت بمیرم

             باسپاس(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 11:37 قبل از ظهر | |

      عشق

      این شعر به درخواست دوست عزیز  و خوب خودم

                           دوست دارم   (صبا) دوست دارم

 

                        که تقدیم کرده به خودم

پشت قاب پنجره خیره شدم به آسمون

دلم داره باز می گیره هم از زمین هم از زمون

فصل سرد غصه هام روی دیوارا خط زده

روی دیوارای کینه جغد ما آواز سر زده

گلای سبز باغچه مون رنگاشونو از دست میدن

قناریای بی زبون گریه رو باز از سر میدن

گلدون کوچیک تاقچه داره رنگش تاریک میشه

جاده های قلبای ما باز دوباره باریک میشه

کاری بکن که کفترا خسته نشن از بی کسی

بلبلای توی قفس باز نکشن بی نفسی

آوازای جغد کورو بسپار به دست عاشقی

همه چراغای خاموش راهی بشن به سادگی

نسیم پاک عاشقی توی سینه ی ما بره

آخه صدای جغد شوم برای ما دردسره

راهی بیاب به عاشقی که من دارم جون میسپرم

از همه ی دل خوشیام به سادگی دل میبرم

کاری بکن کفتر عشق رو بام خونه بشینه

این من عاشق پیشه رو پشت پنجره ببینه

خنده های عاشقونه برای من شد خاطره

باور کردم عکس تو قاب از خود من عاشقتره

 

                                                      با سپاس(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 10:58 قبل از ظهر | |

      بی وفا به درخواست سارا و امید

                   این شعر به درخواست سارا خانوم برای اونایی که

                                     بی وفان     

                                               

 

                           باورم شد که فراموشم کردی

 

 

  تو که رفتی و منو تنها گذاشتی

                                                منو با خاطراتت جا گذاشتی

 

  باورم کن٬ای همه باور من

                                                 توی این شبای غربت یاور من

 

 منو بشناس فصل پاییزم همیشه

                                     مثل یک قطره ی کوچیک روی شیشه

 

 کوچه های بی نشون توی خیابون

                                               علفای خشک و زرد توی بیابون

 

 نشون از عشق من و تو میده انگار

                                                  دل بی همت ما شده گرفتار

 

 تو که خواستی روی قلبم پا بزاری

                                                تا که تو قمار عشقت کم نیاری

 

 من که باختم بی خیالم  همیشه

                                            داره قلبم می سوزه٬ مثل آتیشه

 

 تو برو سفر سلامت٬ پیش ما نیای دوباره

                           پیش این عاشق خسته٬ از همه عشقا بیزاره

                   

                                      

        دوست دارم   اینم به درخواست (امید)برای عشقشدوست دارم

            

 

      کاش عشق واقعی بود

               

                                                        با سپاس(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 10:33 بعد از ظهر | |

      مطالب پيشين