با عرض سلام خدمت تمامی دوستان

         امشب میخوام یه متن بنویسم که دوست عزیزم

                              (بهار)

                     خانوم درخواست کرده

       و خواستن برداشت خودمو نسبت به ایشون بگم

             و من این متن  و شعرو آماده کردم

                          و اسمشو گذاشتم

                (همسفر)

امشب کوله بار را بسته ام و میخواهم شما را همسفر خود کنم

 به شهری که در آن گلها هزاران سخن را بر زبان می آورند

و چکاوکها بر فراز آسمانها سیر میکنند

و هیچ خبری از عقاب تیز بال که در فکر حمله ای است نیست

شهری که بام خانه های آن کاه گلی است

 ولی دارای مردمانی است که

دلهاشان سرشار از محبت و یک رنگی است

و پنجره ها همیشه رو به منظره ای باز است

که تا بی کرا سبز رنگ و پر از تپه است

و آسمان شبهایش پر از ستاره است

و سفره ی مردمانش پر از برکت است

آن هم ستارگانی سرشار از شور و شوق

و راه این شهر از اول تا انتها زیر برگ درختان است

سرزمین من سرزمین خورشید است

که همیشه ستاره نشان از عشق پاک

عابر شبهای خلوت یک کوچه ی باریک و تنگ است

یه وجب زمین خالی که همیشه رنگ سبزه

                                             با یه پیر مرد تو کوچه که همه اندامش لرزه

یه بچه دختر زیبا ته این کوچه نشسته

                                            که با اون دستای کوچیک رو سرش ستاره بسته

آرزو داره که دیگه ستاره واسش بباره

                                              توی باغچه ی خونشون گل خوبی  رو بکاره

نمیدون که ستاره محرم راز شبامه

                                              برای دیدن یک گل همیشه خدا٬خدامه

نمیدونه که این کوچه واسه اون یه جون پناه

                                              فکر کرده کندن گلها واسه اون مثل گناه

ولی باز بچه میشینه چشمشو به راه میدوزه

                                           با کلی امید و رویا خاک کوچه رو می بوسه

بهارم از راه رسیده رو زمین جامه پوشیده

                                            چند وقته دختر عاشق تو کوچه ستاره ندیده

دستاتشو به هم میماله موهاشو شونه می کنه

                                   ستاره ی بخت منو راهی خونه می کنه

               وقتی آبی در کوزه نباشد  کوزه چه ارزشی دارد؟

                وقتی عاشقی نباشد عشق چه مفهومی دارد؟

             وقتی پروانه ای نباشد  شمع به چه مرادی بسوزد؟

              وقتی نی نباشد چوپان با چه درد دل را بیان کند؟

             وقتی درختی نباشد  جنگل به چه ساخته می شود؟

              وقتی تاریکی نباشد روشنایی چه مفهومی دارد؟

                  وقتی آب نباشد چشمه چگونه بجوشد؟

             وقتی موج نباشد دریا به چه حرکت خواهد کرد؟

       وقتی امید نباشد........................!!!!!!!!!!!!!!!!

                      زندگی به چه دردی می خورد؟

        خوب روش فکر کن.......

                         سخنی از نویسنده:

بهار خانوم امیدوارم تونسته باشم نظر خودمو در مورد شما به خوبی بیان کرده باشم

و امیدوارم که باز نگید وبلاگ من بوی مرگ میده

به هر حال از شما خیلی سپاس گذارم

من از همینجا تشکر می کنم از دوست خوبم(سارا)

که همیشه مثل یک خواهر بزرگتر به من امید داده

و بهترین پشتیبان برای من بودن

و نهایت تشکر و قدر دانی رو از این دوست عزیز میکنم

چون باز تونستن امید رو به زندگی من هدیه کنن

                         شبنم را از برگ و گل جدایی نیست

وبلاگ دوست عزیزم(مارکو)   اینجا کلیک کن                 با تشکر از دوستان(حامد تاسا)

وبلاگ دوست عزیزم(پویا)    اینجا کلیک کن