این شعر و متن به درخواست دوست ۱۹ سالمون از شیراز به نام

                                  (بابک)

                        در باره ی عشق و جدایی

                   که تقدیم کرده به عشقش(سارا)

امشب آسمان را به گریه در خواهم آورد

امشب یکی خواهد مرد

امشب ستاره ی دنباله دار در پی یک جسد است

امشب یکی از عشق مینالد

امشب شبی مستانه است

امشب آنچه که بوده است به پایان خواهد رسید

امشب یکی با تمام خواطراتش خواهد مرد

من همون شبگرد عاشق٬ تنهاتر از تنها منم

                           من همون سنگ صبور٬سیاه تر از شبها منم

روزای با تو بودن وقت عاشق شدن بود

                     وقت خوب ترانه هام ٬ عشق آواز خوندن بود

اومدی توزندگیم ٬ چون بختک سایه کردی

                           خاطرات خوبمو سر تا پام خالی کردی

جای اون خنده ی شادی گریه و ماتم گرفت

                            جای گرگای قصه رو مثل قدیم آدم گرفت 

هرچه بود از من گرفتی٬ منو با غم ها  تو بستی

                            آخرین باره که میگم عاشق شعرام تو هستی

به هر جا که نگاه کنم عکستو اونجا می بینم

                        درد و غم داغونم کرده ولی باز برات میخونم

تا که گفتی بابک من٬زنده شد در خاطر من

                        می خواستم عاشقت کنم رفتی تو از باور من

ولی باز دروغی بود اون همه گریه و زاری

                            تا که گفتی روز آخر از عشق من بیزاری

سارای من زندگی بود ٬ همه بود و نبودم بود

                         اسم اون رو زبون من بهونه ی خوندن بود

تو رفتی تنهام گذاشتی تو این شب خدایی

                         رو عشقم پا گذاشتی ٬ بخشیدی به جدایی

تا فهمیدم که مردم باید کفن بپوشم

                      بازم میگم عاشقم ٬همون خونه به دوشم

میترسم که گریه ها جای شبو بگیرن

                            میترسم جفتای دل از درد و غصه بمیره

میترسم خورشید من پشت کوه ها بمونه

                              تا یکی پیدا بشه برام ازنوربخونه

برام از عاشق شدن از زندگی بخونه

                        تا خورشید بالا بیاد ٬دل سارا بدونه 

فکر عاشق شدن توبرام خواب و خیاله

                              باتو بودن دوباره آرزوی محاله

سارا٬ سارا٬ سارای من ٬ درغکی عاشق نشو

                             وقت مرگ ترانه هام اسیر دقایق نشو

تو برو سفر سلامت ٬اسممو فراموش نکن

                            چراغ آرزومو  تا ابد خاموش نکن

و داستان ما چنین به پایان نرسید

تمام راه ها برای رسیدن دوباره بسته است

راهی نمی یابم

تو برو تا جاده ها همراه تو باشند

ولی انچه که خواهد ماند خاطرات من است

که در هر وقت روز تنت را به لرزه در خواهد آورد

امشب یکی خواهد مرد

                          دل را باید به جاده سپرد

                                             شعر و متن(حامد تاسا)