سلام به دوستان عزیز و عاشق

من از همین جا تشکر می کنم از دوستانی که روز تولدمو به من تبریک گفتن

روز تولد من ۶/۹/۱۳۶۵ بود

و من این متن و شعرو از طرف خودم به تمام دوستانی که منو با نظرات خودشون تشویق

می کنن تقدیم میکنم

دوستانی چون

(سارا.کیوان.شهاب.صبا.نازلی.تارا.فرهاد.قاسم.مسعود.دانیال.فرزاد.لیلا.سایه.)

              ( جواد.فرشید.هاله.سحر.و بقیه ی دوستان)

رفیقان در کنار عهدی بستند                  ولی در گوشه ای تنها نشستند

برای هرکدام شعری سرودم                    ولی در خاطر آنان نبودم

برای هر کسی آهی کشیدم                     ولی در چشم خود یاری ندیدم

چرا تنها نشستن در کناری؟                   چرا خنجر خوردن از همه یاری؟

گر ماندم بی پناه همواره گفتم                  به پیش تو هنوز حرفی نگفتم

بیا اغاز کنیم عشق و سرورو                 بیا با من بپیما راه دورو

بیایید در کناربا هم بشینیم                     برای همدگر شعری بخونیم

به پیش همدگر چون خاک بودن                برای عاشقان حرفها سرودن

به چشم آسمان کویر بودن                     ولی در عشق خود اسیر بودن

بیایید تا دوباره عشق نبازه                    برای عشق ما قفلی بسازه

بیایید جشن بوسه٬ جشن یاری                برای هرکدام چون یادگاری

  یک روز باز به پیشت خواهم آمد

  و دستانم را بر شانه هایت خواهم گذاشت

  و برای سرود عشق را خواهم خواند

  و فردا هارا نوید خواهم داد

  و اسمت را بر لبان ابر گریزان خانه حک خواهم کرد

  شاید باور نکنی

  اما

  با تمام وجود دوستت دارم

  و عشق را به ریاضت نگاهت خواهم خواند

  و نقش خنده را برای لبانت از خداوند خواستار می شوم

  و روز تولدم آرزو میکنم

  خدا یا

  کاری کن که پنجره ی کوچک خانه ی ما تا ابد

  رو به شهری باز باشد که

  بام خانه های آن کاه گلی باشد

  با مردمانی لبریز از عشق و صداقت

  خدایا

  کاری کن که توانست بر روی سنگ قبر یاران

  در میان گورستان شک و تردید

  کلامی از عشق نوشت

  ( آمین ) 

                                                                                                         _{با سپاس(حامد تاسا)}