این شعر به درخواست دوست عزیز

                  (دانیال) برای دوست دخترش

                                  (مهدیه)

           فاصله ها و فرقها

فاصل حرف من و تو ٬ تو کتاب زندگیست

                                                  فرق ساده ی من و تو ٬ تو یکی دوتاها که نیست

تو پر از عشق و سروری تا بی نهایت کلام

                                                      من دل شکسته اما که حقیرم چو غلام

تو همیشه توی نوری مثل یک خورشید دوار

                                                    من تاریک تو یه گوشه روی برگا میشم سوار

تو همونی که تو قصه شاه پریای زمونی

                                                     من توی خودم میمیرم که میری یا که می مونی

رنگ چشمات رنگ دریاست ٬ رنگ خوبی

                                                 من که چشمام رنگ درده٬ رنگ یک دیوار چوبی

تو که رو اوج ابرایی با ستاره ها هم صدا

                                                     من که باز روی زمینم ٬ همیشه در پی خدا

تو چون باران                            چون یه دریا                مثل یک رود روانی

تو چون جنگل                           چون یه قصه                همیشه روی زبانی

من که خشکم                           چون کویرم                   پیرهنم بوته و خاره

من یه بوته                              چون درختم                    ریشه و تنم بیماره

باز دوباره این من تنها آفتابو دستم می گیرم

                                             اگه سردم باز دوباره واسه ی خوبیت میمیرم

                                                                      با سپاس (حامد تاسا)

دوستان  به دلیل درخواستهای زیاد شما

 قادر به جواب دادن به تمام

 درخواستهای شما عزیزان نیستم

به همین دلیل برای ساخت شعرهای

درخواستی شما کمی وقت لازم دارم

 لیکن بعد از یک هفته شعر شما ساخته

خواهد شد