این شعر به درخواست دوست عزیز  و خوب خودم

                             (صبا)

                        که تقدیم کرده به خودم

پشت قاب پنجره خیره شدم به آسمون

دلم داره باز می گیره هم از زمین هم از زمون

فصل سرد غصه هام روی دیوارا خط زده

روی دیوارای کینه جغد ما آواز سر زده

گلای سبز باغچه مون رنگاشونو از دست میدن

قناریای بی زبون گریه رو باز از سر میدن

گلدون کوچیک تاقچه داره رنگش تاریک میشه

جاده های قلبای ما باز دوباره باریک میشه

کاری بکن که کفترا خسته نشن از بی کسی

بلبلای توی قفس باز نکشن بی نفسی

آوازای جغد کورو بسپار به دست عاشقی

همه چراغای خاموش راهی بشن به سادگی

نسیم پاک عاشقی توی سینه ی ما بره

آخه صدای جغد شوم برای ما دردسره

راهی بیاب به عاشقی که من دارم جون میسپرم

از همه ی دل خوشیام به سادگی دل میبرم

کاری بکن کفتر عشق رو بام خونه بشینه

این من عاشق پیشه رو پشت پنجره ببینه

خنده های عاشقونه برای من شد خاطره

باور کردم عکس تو قاب از خود من عاشقتره

                                                      با سپاس(حامد تاسا)