بی وفان     

                           باورم شد که فراموشم کردی

  تو که رفتی و منو تنها گذاشتی

                                                منو با خاطراتت جا گذاشتی

  باورم کن٬ای همه باور من

                                                 توی این شبای غربت یاور من

 منو بشناس فصل پاییزم همیشه

                                     مثل یک قطره ی کوچیک روی شیشه

 کوچه های بی نشون توی خیابون

                                               علفای خشک و زرد توی بیابون

 نشون از عشق من و تو میده انگار

                                                  دل بی همت ما شده گرفتار

 تو که خواستی روی قلبم پا بزاری

                                                تا که تو قمار عشقت کم نیاری

 من که باختم بی خیالم  همیشه

                                            داره قلبم می سوزه٬ مثل آتیشه

 تو برو سفر سلامت٬ پیش ما نیای دوباره

                           پیش این عاشق خسته٬ از همه عشقا بیزاره

          اینم به درخواست (امید)برای عشقش

      کاش عشق واقعی بود

                                                        با سپاس(حامد تاسا)