تبليغاتX
گروه هکران باران
تصـــــــوير تصادفي
منوي كاربري

Make Your HomePage    Send Email To Admin    Add to Favorites

پيغام مدير : با سلام امیدوارم از مطالب سایت راضی شده باشید

با تشکر   

بخشهای سایت
چت با مدير
جستجوگر

Google
  
            
     در كل اينترنت
     در اين سايت

آرشيو مطالب
طراح قالب

.:: تابلوي اعلانات ::.

      شمعی در باد

با عرض سلام خدمت دوستان

امشب این شعر  و متن که نوشتم به درخواست هیچ کسی نیست

فقط به دلیل ایجاد تنوع  در وبلاگ نوشتم

                    

                                          باغ وحش

توی این دنیای کوچیک که پر از درد و حسرته

                      توی این زندون کینه که پر از مرگ و وحشته

 

قانون جنگل تاریک توی شهر نماد قدرت

                        فرق ساده ی آدما مشخص با پول و ثروت

 

 قویا زنده می مونن ٬ کوچیکا میرن تو تابوت

                           قانون جنگل اینجا٬ قانون ظلمت و تاغوت

 

من موندم تو این باغ وحش با کلی گمان و تردید

                             پر درد و پر نفرت نژاد سیاه و سفید

 

هممون تو این باغ وحش عشقارو اسلحه کردیم

                         به جای کتاب و ایمان تفنگو واسطه کردیم

                   

قانون جنگل وحشی که پر از شغال و گرگِ

                          قانون این باغ وحشه یا یه دنیای بزرگِ

                   

               شمعی در باد

 شمعی در باد میسوزد

با شعله ای که رو به خاموشی میرود

و ترانه ای که تنها عابر این جاده است

آرام گریه می کند

و برگی که از شاخه ی درخت افتاده

بی پناه و بی کس

آغوشی نیست

و باد همچنان میوزد

سردی حکم فرما است

و ترانه جاری میشود

بی اختیار

و بر زبان می آید و می گوید

                   

 شمعی در باد می سزه بی پناه و بی نشونه

                                          یه ترانه که همیشه عابر این خیابونه

قاب کسی که همیشه روی تاقچه رنگ درده

                                     نقش یک گل بهاری که همیشه زرد زرده

مثل مرگ واسه آدم که همیشه زنده باشه

                                     توی یک گوشه ی دنیا تا همیشه خسته باشه

پشت این میله ی آبی بارونم دیگه نمی یاد

                                    شمع تو قصه ی آدم دیگه پروانه نمی خواد

درخت کوچیک باغچه داره رنگشو می بازه

                                    دست سرد یک پرنده دیوار غصه می سازه

سرمو پایین میزارم٬ چشامو رو هم میدوزم

                                    واسه ی مرگ ستاره روی حسرتو می بوسم

                               

                                                                             شعر و متن(حامد تاسا)

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 8:34 بعد از ظهر | |

      شمع

                این شعر به درخواست دوست عزیز (آرش)

                    برای دوست دختر ۱۸ سالش از زابل

                                    

                                         (موبینا)     

                              ( شمع)

                 

      

                       تو چون شمعی ز تو دیوانه باشم

                          به دور شعله ات پروانه باشم

                        گر بسوزم من به دورت چو پروانه

                             بمانتم در کنارت چه مستانه

                           که این شعله به داد من بیاید

                           وگر عاشق شدن بر سر نیاید

                             بسوزاند پر و بالم به گرمی

                        به اتش می کشد تن را به نرمی

                          چه خرسندم بسوزم در کنارت

                          که تا سوسوی آخر شوم یارت

                       اگر خود سوزی و خود کم کنی باز

                         برایت من بخوانم شعر و آواز

                       که چون گل واژه ای تازه سرایم

                        به آغوشت همی من در نیایم

                          همی از روزگار جان در بریدم

                          مثال تو کسی عاشق ندیدم

                      اگر رسم وفا خود سوزی ماست

                   به رسم عاشقان خدا چنین خواست

 

بگردانم به دور شعله ی خود

بسوزانم به دور شعله ی خود

 

                   

                                                    با سپاس(حامد تاسا)

          

[+] نوشته شده توسط داداش آمیت در 12:11 بعد از ظهر | |

      مطالب پيشين