با عرض سلام خدمت دوستان

       دوست عزیزم سارا خانوم از من درخواست کرده بودن

           که یک شعر و یا متن در باره ی مهر خداوند 

      و بی امریهایی که ما میکنیم بنویسم و تو وبلاگ قرار بدم

           ولی به دلیل مشکلاتی که برام پیش اومده بود

       نتونستم درخواست این دوست عزیزو زود انجام بدم

                         امیدوارم منو ببخشید

شب از نیمه گذشته بود

اما.........

اشکهای ستارگان امان آسمان را بریده بود

ابرها تنها عابران آسمان تنهایی ستارگان بودند

و زیر این چتر تنهایی

بر روی زمین

در گوشه ای از یک حیاط

کودکی گریه میکند

و دعا میکند که(خدایا  مرا ببخش)

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بی اراده سوال بر زبان می آید

برای چه بخشش؟

خدایا یک نفس از ما بریدی

                            خدایا گریه هایم را که دیدی

خدایا من به کس چشمی ندارم

                             ولی گریه کردن باز شده کارم

خدایا من که تنها عابر این خیابونم

                                خدایا تو ببخش من که گریونم

خدایا هر با تو مانده اینجا

                               خدایا جا ندارد در دل ما

الاهی تو بدان کیفر پزیرم

                              در جدال این زمانه من اسیرم

خدایا عاشقم لطفی عطا کن

                              خدایا حسرتو از من جدا کن

خدایا من منم ٬این من بی من

                           خدایا خسته در این من بی تن

                        خدایا ببین دارم گریه میکنم

                              باشه قبول نکن

                            گریمو پس می گیرم

                          شعرو متن(حامد تاسا)