این متن به درخواست یه دوست عزیز که عشقشو از دست داده(ج)

امشب هیچ حرفی برای گفتن ندارم

و نمی تونم داشته باشم

امشب از اون شباست که خدا .........

اصلا ولش کن

دلم خیلی گرفته

باز به یاد روزای قدیم میفتم

روزایی که بچه بودم

آخه اون وقتا غمی نداشتم

ولی یه نفر مثل بختک رو زندگیم سایه انداخت

همیشه از خودم سوال می کنم

چرا؟

هزاران چرا تو دلمه که نمی تونم جواب بدم

دلم یه دوست می خواد

ولی چه کنم که به رفاقت باوری ندارم

دلم پدر و مادر می خواد

ولی .....................

دلم کلی عشق می خواد

ولی..............

دیگه می خوام برم

می خوام برم به جایی که کسی منو نشناسه              

    منو ببخش 

منو ببخش که باور نکردم

دوستم داری

منو ببخش که زندگیمو با هیچی عوض کردم

آروم ازش پرسیدم برای چی زندگی می کنی؟

گفت به خواتر تو

گفتم زندگیرو با چی عوض می کنی؟

گفت با تو

 واین بار اون ازم پرسید

زندگیرو با چی عوض میکنی؟

گفتم: من زندگی ندارم      

باز پرسید:برای چی زندگی میکنی؟

گفتم:برای هیچی............

و اون آروم گریه کرد

و هیچ چیز دیگه ای نگفت

بی اختیار پرسیدم:

برای کی گریه میکنی؟

گفت: برای کسی که هیچ امیدی به زندگی نداره......

و آخرین نامه ی مرا نخوانده مچاله کرد

و من شدم همان شمع بدون پروانه  تنها با یک گل همدم

و آروم رفت

مثل یک غریبه مرا ترک کرد

گویا مرا هیچ گاه ندیده بود      

دست مریزا             

 خدا به همراش

ولی او نمیدانست که عشق یک سحراست نه یک دریا

فکر نمی کردم به این زودی سیر شوی

مرا ببخش

مرا ببخش که عکست در آیینه ی نگاهم مانده است

مرا ببخش که دیگر ترانه هایم بوی جدایی می دهد

               عشق گلی است که در سرزمين اعتماد ميرويد

                                                               متن(حامد تاسا)