این شعر و متن به درخواست دوست عزیز

                                  (هادی)

                              در مورد جدایی

 قسم میخورم که عاشقترین بودم

و تو را از خود بیشتر دوست میداشتم

و باورت در خاطرم نقش بسته بود

و میدانستم

که تو با من نخواهی ماند

و فراموشم خواهی کرد

مهربانم

چه کسی آرزوی من را تباه کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تو؟

یا رویاهایم؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!

میدانم که نمیدانی

چون خود را نیافته ای

باور به عشق در تو موج میزند

اما خود تو با شک و گمان به آن خیره می شوی

چرا؟؟؟؟؟؟؟

آخر چرا من باید در حسرت یک نگاه گرم تو

از شب تا صبح به ریاضت بنشینم

چرا    چرا     چرا؟

تو این شب بلوری پر از ستاره و شادی

                                 یه گوشه نگاه خالی به دل ما که ندادی

گوشه ی حیاط خونه که پر از عشق و صفا بود

                               با یه آینه که همیشه یه راه ذکر خدا بود

مات و مبهوت موندم اما تو  رو از یاد نمی بردم

                              هزارتا درد نهفته که هیچ وقتی من نگفتم

نگفتم عاشقترینم تورو با خودم میبینم

                         هر جا که نگاه می کنم اسمتو تو دل می خونم

تو که رفتی به سلامت منو فراموش نکن

                                  چراغ آرزومو تا ابد خاموش نکن

 یک شب دوباره خون من پر از ستاره میشود

                             درد کهنه ی این دل دوباره تازه می شود

بیا تا که یه روزی چشام تو چشمات وابشه

                                 یه تیکه نگاه گرم همیشه مال من بشه

نازنینم میدانم که فراموشم نکرده ای

و هنوز نقش من در دفتر خط خط وجودت

تکه ای را به خود اختصاص داده است

بگذار هوایی که در سینه ام میرود بوی کوی تو را داشته باشد

آرزویم را به تباهی مکشان

و به سیاهی چشمانت که به سیاهی شبهای تیره ی زنگیم است 

سوگند می خورم

که همیشه تا همیشه دوستت خواهم داشت

و خواهم گفت

            (عشق یعنی با تو بودن   بی تو بودن     با تو بودن)

و باز به سوی افق راهی خواهم شد!!!!!!!!!

                                                          با تشکر از تمام دوستان(حامد تاسا)