تبریک میگم به شما دوست عزیز

(آرمان)

که تونستید از دام اعتیاد خودتو نجات بدی

به همین دلیل درخواست شمارو  رو چشمم میزارم

و این شعرو تقدیم میکنم از طرف شما

 به تمام دوستانی که همراه ما هستن

ای برادر تو بیا یاری بکن دست منو

                                   ای برادر به پا خیزان پیکر مست منو

ای برادر روزگار من را شکست

                                  پیچکان احتیاج من را ببست

کیستند این مردمان٬ ای برادر کیستند؟

                                  آن رفیق روز شادی در کنارم نیستند

در کنارم دسته ای از خفتگان افتاده اند

                                  زیر پای مردمان چون مردگان افتاده اند

ای برادر این من افتاده را یاری بکن

                                   تن که پوسیده ٬ بیا کاری بکن

ای برادر روزگار من را شکست

                                   پیچکان احتیاج من را ببست

من که در شبهای غفلت خفته ام

                                   ای برادر من چه چیزها گفته ام

گفته بودم روز آخر مال من

                                  اعتیاد و خماری شد حال من

آن سپه سالار عشق از من گذشت

                                  آب غفلت عاقبت از سر گذشت

این همانا قامت بیدار بود

                                  از گزند روزگار بیزار بود

حال این دستان لرزو پیکری افتاده ماند

                             این همان دستیست که افتاده ای از خانه راند

دست عبرت بر سر ما گیر شد

                                  این تن بیدار ما چون پیر شد

من که افتادم برادر دست گیر

                                 عبرت آموز و به پیشت سخت گیر

در این انتها تو را در پیش خود نمی بینم

تو کیستی؟

تو فرشته ای؟

یا یک پری؟

یا سایه ای از مرگ؟

نه..........................

تو همانی که نباید باشی

           (اعتیاد)  همان جغد ویرانی

                                           با سپاس(حامد تاسا)